Rozwojowi instytutu towarzyszy\u0142 wzrost jego akademickiej pozycji czego najbardziej wymiernym dowodem by\u0142o przyznanie Radzie Wydzia\u0142u Matematyczno-Przyrodniczego UJK prawa nadawania stopnia doktora habilitowanego nauk fizycznych w 2012 roku. Pierwsz\u0105 osob\u0105, kt\u00f3rej ten stopie\u0144 nadano by\u0142a dr Katarzyna Grebieszkow z Politechniki Warszawskiej. Uzyskanie uprawnie\u0144 habilitacyjnych otworzy\u0142o drog\u0119 do przyznawania fizykom honorowych doktorat\u00f3w Uniwersytetu Jana Kochanowskiego. I tak 2013 roku profesor Andrzej Bia\u0142as \u2013 wybitny fizyk, wieloletni prezes Polskiej Akademii Umiej\u0119tno\u015bci \u2013 otrzyma\u0142 doktorat honoris causa. Promotorem by\u0142 profesor Wojciech Florkowski z UJK, a recenzentami profesorowie Stefan Pokorski z Uniwersytetu Warszawskiego i Stanis\u0142aw Mr\u00f3wczy\u0144ski z UJK.<\/p>\n
Nast\u0119powa\u0142 awans naukowy kadry instytutu: Anna Okopi\u0144ska, Marek Ga\u017adzicki i Jacek Semaniak uzyskali tytu\u0142 naukowy profesora, a Maciej Rybczy\u0144ski stopie\u0144 doktora habilitowanego nauk fizycznych.<\/p>\n
Z pocz\u0105tkiem roku akademickiego 2012\/2013 uruchomione zosta\u0142y fizyczne studia doktoranckie. Immatrykulowali\u015bmy czterech doktorant\u00f3w.<\/p>\n
Znacz\u0105co rozbudowano Laboratorium LIMIT, kt\u00f3rego g\u0142\u00f3wnym urz\u0105dzeniem jest \u017ar\u00f3d\u0142o jon\u00f3w EBIT (Electron Beam Ion Trap) firmy DREEBIT GmbH Dresden, umo\u017cliwiaj\u0105ce badanie proces\u00f3w z udzia\u0142em jon\u00f3w w wysokich stanach \u0142adunkowych. Zainstalowano Spektrometr XRF AXIOS i wielozadaniowy dyfraktometr rentgenowski XPert PRO i wykonano serie pierwszych pomiar\u00f3w.<\/p>\n
Znacz\u0105ce sukcesy odnosi\u0142 prof. Wojciech Florkowski. W wydawnictwie World Scientific Publishing Company ukaza\u0142a si\u0119 jego monografia Phenomenology of Ultra-Relativistic Heavy-Ion Collisions, za kt\u00f3r\u0105 otrzyma\u0142 Nagrod\u0119 Ministra Nauki i Szkolnictwa Wy\u017cszego w roku 2011, a w roku 2013 prof. Florkowski uzyska\u0142 grant NCN Maestro w kwocie 1,7 mln z\u0142 na realizacj\u0119 projektu Geneza proces\u00f3w termalizacji w materii oddzia\u0142uj\u0105cej silnie. Dzi\u0119ki \u015brodkom z grantu zostali zatrudnieni w Instytucie na okres 3 lat doktorzy Viktor Begun i Leonardo Tinti.<\/p>\n
Organizowali\u015bmy liczne imprezy naukowe. We wrze\u015bniu 2012 roku odby\u0142o si\u0119 w instytucie International Symposium on Multiparticle Dynamics, kt\u00f3rego go\u015bciem specjalnym by\u0142 Frank Wilczek \u2013 laureat nagrody Nobla z 2004 roku. W grudniu 2013 roku zorganizowali\u015bmy 10-th Polish Workshop on Relativistic Heavy-Ion Collisions \u2013 zainicjowane przed laty w Kielcach coroczne spotkanie fizyk\u00f3w pracuj\u0105cych w Polsce, zajmuj\u0105cych si\u0119 fizyk\u0105 zderze\u0144 relatywistycznych jon\u00f3w. Temat przewodni spotkania brzmia\u0142 Unreasonable effectiveness of statistical approaches to high-energy collisions. W maju 2014 odby\u0142o si\u0119 pierwsze sympozjum Various Faces of QCD. Najwi\u0119ksza imprez\u0105 zorganizowan\u0105 si\u0142ami instytutu by\u0142 XLIII Zjazd Fizyk\u00f3w Polskich z programem plenarnym i dwunastoma sesjami specjalistycznymi. W zje\u017adzie, kt\u00f3ry doby\u0142 si\u0119 we wrze\u015bniu 2015 roku, wzi\u0119\u0142o udzia\u0142 przesz\u0142o 400 zarejestrowanych uczestnik\u00f3w.<\/p>\n
Realizowany by\u0142 projekt FENIKS \u2013 trzyletni program odbudowy, popularyzacji i wspomagania fizyki w szko\u0142ach finansowany w ramach Programu Operacyjnego Kapita\u0142 Ludzki Europejskiego Funduszu Spo\u0142ecznego. Programem obj\u0119ci byli uczniowie ze stu szk\u00f3\u0142 Wojew\u00f3dztwa \u015awi\u0119tokrzyskiego.
\nHistoria Instytutu Fizyki w latach 2005-2010<\/p>\n
Intensywny rozw\u00f3j kadrowy i naukowy Instytutu Fizyki umo\u017cliwi\u0142 uzyskanie w 2005 roku przez Rad\u0119 Wydzia\u0142u Matematyczno-Przyrodniczego praw doktoryzowania w zakresie fizyki, a w ocenie poziomu naukowego Instytut Fizyki uzyska\u0142 II kategori\u0119. W kolejnych latach Instytut znacznie umocni\u0142 swoj\u0105 pozycj\u0119 naukow\u0105 w skali mi\u0119dzynarodowej aktywnie uczestnicz\u0105c w nowoutworzonej wsp\u00f3\u0142pracy NA61-Shine w CERN-nie, kt\u00f3r\u0105 kieruje (spokesperson) prof. dr hab. Marek Ga\u017adzicki, oraz w mi\u0119dzynarodowej wsp\u00f3\u0142pracy SPARC dzia\u0142aj\u0105cej w ramach wielkiego projektu europejskiego FAIR dotycz\u0105cego budowy unikalnego kompleksu akceleratorowego w Darmstadt w Niemczech. Prof. dr hab. M. Pajek sprawuje funkcj\u0119 wiceprzewodnicz\u0105cego komitetu naukowego wsp\u00f3\u0142pracy SPARC. W ostatnich latach grupa fizyki zderze\u0144 atomowych prowadzi badania w Europejskim Centrum Promieniowania Synchrotronowego (ESRF) w Grenoble we Francji dotycz\u0105ce spektroskopii rentgenowskiej.<\/p>\n
Badania prowadzone w Instytucie Fizyki umo\u017cliwi\u0142y dalszy rozw\u00f3j naukowy kadry. Tytu\u0142y profesora uzyska\u0142o trzech pracownik\u00f3w Instytutu (W. Broniowski (2007), J. Braziewicz (2008) oraz Z. W\u0142odarczyk (2009), habilitacj\u0119 trzech pracownik\u00f3w (M. Szpyrka (2007), G. Suchanek (2009) oraz T. Koszto\u0142owicz (2010)) oraz stopnie doktora 9 pracownik\u00f3w (A. Kubala-Kuku\u015b (2005), M. Rybczy\u0144ski (2005), M. Czarnota (2007), T. Ru\u015b\u0107 (2007), M. Biernacka (2008), J. Szlachetko (2008), P. Ko\u015bcik (2009), R. Maj (2010) oraz M. Kami\u0144ska (2011)). Nale\u017cy odnotowa\u0107, \u017ce trzy ostatnie przewody doktorskie przeprowadzone zosta\u0142y ju\u017c na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym UJK posiadaj\u0105cym obecnie prawa doktoryzowania w zakresie fizyki.<\/p>\n
W 2007 roku znacznie poprawi\u0142a si\u0119 baza lokalowa Instytutu Fizyki. Zak\u0142ad Informatyki Instytutu Fizyki przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do nowowybudowanego, nowoczesnego budynku G Wydzia\u0142u Matematyczno-Przyrodniczego. Budowa tego budynku zosta\u0142 sfinansowana ze \u015brodk\u00f3w Unii Europejskiej w ramach programu regionalnego rozwoju (ZPORR). W ostatnich latach otrzymane \u015brodki unijne w ramach Program\u00f3w Operacyjnych Innowacyjna Gospodarka (POIG), Rozw\u00f3j Polski Wschodniej (PORPW) oraz Kapita\u0142 Ludzki (POKL) umo\u017cliwi\u0142y znaczn\u0105 popraw\u0119 warunk\u00f3w funkcjonowania Uczelni, Wydzia\u0142u i Instytutu Fizyki. Wsparcie POIG (ponad 11 mln z\u0142) umo\u017cliwi\u0142o radykaln\u0105 popraw\u0119 bazy badawczej Instytutu Fizyki oraz wyposa\u017cenie z tych \u015brodk\u00f3w Laboratorium Interferometrii Laserowej, Laboratorium Spektrometrii Rentgenowskiej, Laboratorium Fizyki Powierzchni oraz Zintegrowanego Laboratorium System\u00f3w Informatycznych w nowoczesn\u0105 i unikaln\u0105 aparatur\u0119 badawcz\u0105. Przyk\u0142adem mo\u017ce by\u0107 zakup unikalnego akceleratora EBIS-A niskoenergetycznych jon\u00f3w w wysokich stanach \u0142adunkowych. Na bazie tego urz\u0105dzenia planujemy stworzy\u0107 Laboratorium Oddzia\u0142ywania Jon\u00f3w z Materi\u0105 (projekt LIMIT). \u015arodki finansowe PORPW (ponad 4 mln z\u0142) umo\u017cliwi\u0142y istotn\u0105 popraw\u0119 bazy dydaktycznej Instytutu Fizyki (program w realizacji), w szczeg\u00f3lno\u015bci bazy dydaktycznej dla kierunku informatyka, pracowni dla specjalno\u015bci fizyka medyczna oraz modernizacj\u0105 pracowni fizycznych. \u015arodki POKL wspieraj\u0105 finansowanie kadry badawczej (stypendia dla doktorant\u00f3w) oraz student\u00f3w (stypendia, studia podyplomowe, pomoce dydaktyczne).<\/p>\n
Instytut Fizyki prowadzi kszta\u0142cenie w zakresie fizyki na poziomie magisterskim pocz\u0105wszy od roku 1980, obecnie w systemie dwustopniowym (3+2), oraz od 2002 roku r\u00f3wnie\u017c na kierunku informatyka (studia licencjackie). W ostatnich latach, wychodz\u0105c naprzeciw oczekiwaniom kandydat\u00f3w na studia, podj\u0119te by\u0142y w Instytucie Fizyki dzia\u0142ania dotycz\u0105ce utworzenia nowych specjalno\u015bci na kierunkach fizyka i informatyka. Na kierunku fizyka opr\u00f3cz istniej\u0105cej specjalno\u015bci fizyka z informatyk\u0105 utworzona zosta\u0142a specjalno\u015b\u0107 fizyka medyczna. Na kierunku informatyka opr\u00f3cz studi\u00f3w licencjackich utworzono studia in\u017cynierskie w specjalno\u015bci teleinformatyka. Od 1999 roku dyrektorem Instytutu Fizyki jest prof. dr hab. Marek Pajek, a funkcj\u0119 zast\u0119pcy dyrektora ds. naukowych pe\u0142nili prof. dr hab. Wojciech Florkowski i prof. dr hab. Stanis\u0142aw Mr\u00f3wczy\u0144ski.
\nHistoria Instytutu Fizyki w latach 1999-2004<\/p>\n
Okres ten up\u0142yn\u0105\u0142 w Instytucie Fizyki pod znakiem dalszego rozwoju infrastruktury instytutu, jak r\u00f3wnie\u017c rozwoju kadry naukowej i kierunk\u00f3w kszta\u0142cenia student\u00f3w. W nowym gmachu Wydzia\u0142u Matematyczno-Przyrodniczego, b\u0119d\u0105cego siedzib\u0105 Instytutu, zorganizowane i wyposa\u017cone zosta\u0142y dwie sale wyk\u0142adowe o 120 miejscach, zmodernizowano istniej\u0105ce i utworzono dwie nowe pracownie komputerowe. Powsta\u0142a czytelnia Instytutu Fizyki, p\u00f3\u017aniej w\u0142\u0105czona do czytelni wydzia\u0142owej. Wa\u017cnym elementem rozwoju infrastruktury badawczej w Instytucie by\u0142o zorganizowanie nowego, nowoczesnego laboratorium spektroskopii rentgenowskiej. Laboratorium to jest wsp\u00f3ln\u0105 plac\u00f3wk\u0105 badawcz\u0105 Akademii \u015awi\u0119tokrzyskiej i \u015awi\u0119tokrzyskiego Centrum Onkologii ukierunkowan\u0105 na badania koncentracji pierwiastk\u00f3w \u015bladowych metodami rentgenowskiej analizy fluorescencyjnej dla potrzeb medycznych, g\u0142\u00f3wnie diagnostyki chor\u00f3b nowotworowych.<\/p>\n
Z wa\u017cniejszych urz\u0105dze\u0144 badawczych zakupionych do instytutu w ostatnich latach nale\u017cy wymieni\u0107: uk\u0142ad mikrowi\u0105zki rentgenowskiej (kapilara, kontroler, st\u00f3\u0142 X-Y, optyka) firmy Cox X-ray Optics, kriostat optyczny (Oxford Instruments) oraz teleskop astronomiczny Schmidta-Cassergaina (35 cm) firmy Celestron International, krzemowy detektor dryfowy (SDD) promieniowania rentgenowskiego firmy Ketek. Zakupienie teleskopu by\u0142o pierwszym krokiem inicjuj\u0105cym budow\u0119 Obserwatorium Astronomicznego i Planetarium, kt\u00f3re zosta\u0142o otwarte w roku 2003. Kompleks obserwatorium, o \u0142\u0105cznej powierzchni 108 m2, zlokalizowany jest w gmachu Wydzia\u0142u Matematyczno-Przyrodniczego. Obiekt ten sk\u0142ada si\u0119 z obserwatorium wyposa\u017conego w ruchom\u0105 kopu\u0142\u0119 (firmy Dome), tarasu obserwacyjnego, planetarium, pomieszczenia pomiarowego oraz dydaktycznej pracowni astronomicznej. Obserwatorium i planetarium, opr\u00f3cz funkcji naukowych i dydaktycznych, pe\u0142ni rol\u0119 miejsca popularyzuj\u0105cego wiedz\u0119 z zakresu fizyki i astronomii w\u015br\u00f3d m\u0142odzie\u017cy szkolnej. W roku ubieg\u0142ym, w czasie Festiwalu Nauki w Kielcach, obserwatorium i planetarium, w kt\u00f3rym zorganizowano wystaw\u0119 meteoryt\u00f3w, odwiedzi\u0142o ponad 5000 os\u00f3b.<\/p>\n
W roku 1999 wydzielono z Zak\u0142adu Fizyki J\u0105drowej Zak\u0142ad Fizyki Atomowej nakierowany na badania z zakresu fizyki zderze\u0144 atomowych i spektroskopii rentgenowskiej. Kierownictwo Zak\u0142adu Fizyki J\u0105drowej zorientowanego na fizyk\u0119 relatywistycznych zderze\u0144 j\u0105drowych obj\u0105\u0142 dr hab. Z. W\u0142odarczyk. Dzia\u0142ania te zwi\u0105zane by\u0142y z zorganizowaniem na bazie Zak\u0142adu Fizyki Teoretycznej i Zak\u0142adu Fizyki J\u0105drowej grupy badawczej w\u0142\u0105czonej formalnie (w roku 2002) do kolaboracji NA-49 w CERN-ie. W roku 2002 zostali zatrudnieni w Instytucie dr hab. M. Ga\u017adzicki oraz dr hab. W. Florkowski, co znacz\u0105co wzmocni\u0142o potencja\u0142 grupy fizyki relatywistycznych zderze\u0144 j\u0105drowych jako jeden z najwa\u017cniejszych kierunk\u00f3w badawczych Instytutu.<\/p>\n
Na pocz\u0105tku lat 2000-nych, opr\u00f3cz wymienionego wcze\u015bniej zaanga\u017cowania w badania naukowe w CERN-ie (kolaboracja NA-49), nawi\u0105zana zosta\u0142a wsp\u00f3\u0142praca badawcza z Instytutem Paula Scherrera (PSI) w Szwajcarii oraz Instytutem Fizyki Ci\u0119\u017ckich Jon\u00f3w (GSI) w Darmstadt, w kt\u00f3rych to o\u015brodkach realizowane by\u0142y wsp\u00f3lne eksperymenty. Uwzgl\u0119dniaj\u0105c wcze\u015bniej zainicjowan\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z Uniwersytetem w Erlangen oraz Uniwersytetem Sztokholmskim, fizyka zderze\u0144 atomowych sta\u0142a si\u0119 g\u0142\u00f3wnym kierunkiem bada\u0144 eksperymentalnych prowadzonych w Instytucie.<\/p>\n
Od pocz\u0105tku lat 90-tych w Instytucie rozbudowywano systematycznie infrastruktur\u0119 informatyczn\u0105 (sie\u0107 komputerowa, pracownie komputerowe), co by\u0142o zwi\u0105zane z kszta\u0142ceniem student\u00f3w fizyki o specjalno\u015bci: fizyka z podstawami informatyki. Nawi\u0105zanie w ostatnich latach bliskiej wsp\u00f3\u0142pracy ze specjalistami z zakresu informatyki i telekomunikacji z Akademii G\u00f3rniczo-Hutniczej (AGH) w Krakowie umo\u017cliwi\u0142o uruchomienie w 2002 roku, po uzyskaniu zgody MENiS, w strukturze Instytutu Fizyki nowego kierunku studi\u00f3w zawodowych (licencjackich) o specjalno\u015bci informatyka. W tym te\u017c roku powo\u0142ano Zak\u0142ad Informatyki, kt\u00f3rego kierownictwo obj\u0105\u0142 prof. dr hab. A. Dziech. W roku akademickim 2002\/3 po raz pierwszy studenci podj\u0119li studia na 3-letnich studiach zawodowych (licencjackich) z informatyki, zorganizowanych zar\u00f3wno w formie studi\u00f3w dziennych jak i zaocznych (po 60 miejsc). W Zak\u0142adzie Informatyki zatrudnionych jest obecnie czterech profesor\u00f3w (A. Dziech, M. Zi\u00f3\u0142ko, T. Szmuc, M. G\u0142owacki). Uruchomienie studi\u00f3w informatycznych w Instytucie Fizyki by\u0142o du\u017cym wyzwaniem organizacyjnym, w wyniku kt\u00f3rego znacz\u0105co wzros\u0142a kadra naukowo-dydaktyczna w instytucie, jak r\u00f3wnie\u017c podj\u0119to intensywne dzia\u0142ania w celu dalszej rozbudowy bazy dydaktycznej dla potrzeb nowego, rozwijaj\u0105cego si\u0119 kierunku studi\u00f3w.<\/p>\n
W ko\u0144cu lat 90-tych w Instytucie Fizyki intensywnie rozwija\u0142o si\u0119 kszta\u0142cenie, g\u0142\u00f3wnie nauczycieli, w ramach r\u00f3\u017cnych form studi\u00f3w podyplomowych z zakresu informatyki, fizyki oraz nauczania przyrody. Szczeg\u00f3lnie szeroki zakres mia\u0142y studia podyplomowe organizowane w ramach grant\u00f3w MEN wprowadzonych w zwi\u0105zku z reform\u0105 edukacji. \u0141\u0105cznie w latach 2000-2003 w Instytucie zorganizowanych by\u0142o 6 typ\u00f3w studi\u00f3w podyplomowych, na kt\u00f3rych dokszta\u0142cono ponad 1000 nauczycieli. Przyk\u0142adem takiego kszta\u0142cenia w ramach grant\u00f3w MEN s\u0105 studia podyplomowe Przyroda-cz\u0142owiek-\u015brodowisko dla nauczycieli przyrody, kt\u00f3re, organizowane w 3 edycjach, by\u0142y wysoko oceniane przez MEN. \u0141\u0105cznie Instytut otrzyma\u0142 11 grant\u00f3w MEN na organizacj\u0119 ro\u017cnego typu studi\u00f3w podyplomowych o tematyce zwi\u0105zanej z reform\u0105 o\u015bwiaty.<\/p>\n
W celu popularyzacji studi\u00f3w na kierunku fizyka w ostatnich kilku latach podj\u0119to szereg inicjatyw maj\u0105cych na celu upowszechnienie wiedzy fizycznej po\u0142\u0105czonych z akcjami informacyjnymi. Organizowane by\u0142y Fizykalia \u2013 imprezy ciesz\u0105ce si\u0119 wielkim zainteresowaniem m\u0142odzie\u017cy szkolnej (typowo oko\u0142o 700 uczestnik\u00f3w) \u2013 oraz, przy wsp\u00f3\u0142pracy kuratorium, dwa rodzaje konkurs\u00f3w \u2013 z zakresu astronomii oraz zastosowania technik multimedialnych w naukach przyrodniczych. Sta\u0142ym elementem popularyzacji fizyki jest aktywne uczestnictwo Instytutu Fizyki w imprezach w ramach Festiwalu Nauki w Kielcach. Atrakcj\u0105 ostatniego Festiwalu Nauki by\u0142y imprezy zorganizowane w nowootwartym Obserwatorium Astronomicznym i Planetarium. Warto te\u017c odnotowa\u0107 dzia\u0142alno\u015b\u0107 Ko\u0142a Naukowego Neutrino adresowan\u0105 do m\u0142odzie\u017cy szkolnej. Program zaj\u0119\u0107 ko\u0142a jest przesy\u0142any do wszystkich szk\u00f3\u0142 regionu, co daje mo\u017cliwo\u015b\u0107 szerokiego udzia\u0142u m\u0142odzie\u017cy w tych zaj\u0119ciach.
\nPowstanie i historia Instytutu Fizyki (1969-1999)<\/p>\n
Historia dzisiejszego Instytutu Fizyki Akademii \u015awi\u0119tokrzyskiej si\u0119ga pocz\u0105tk\u00f3w istnienia Wy\u017cszej Szko\u0142y Nauczycielskiej (WSN) w Kielcach utworzonej w 1969 roku, kszta\u0142c\u0105cej nauczycieli na 3-letnich studiach zawodowych w dw\u00f3ch specjalno\u015bciach. Wtedy to powo\u0142ano Zak\u0142ad Fizyki z zadaniem kszta\u0142cenia w specjalno\u015bciach \u201eMatematyka z fizyk\u0105\u201d i p\u00f3\u017aniej \u201eFizyka z chemi\u0105\u201d. W 1973 roku WSN przekszta\u0142cona zosta\u0142a w Wy\u017csz\u0105 Szko\u0142\u0119 Pedagogiczn\u0105 (WSP) kszta\u0142c\u0105c\u0105, pocz\u0105wszy od roku akademickiego 1973\/4, student\u00f3w na 4-letnich studiach magisterskich. Pocz\u0105wszy od roku 1980 wprowadzone zosta\u0142y 5-letnie studia magisterskie. W wyniku rozwoju kadrowego Zak\u0142adu Fizyki (habilitacje M. Kargola (1979)
\ni S. Kasperczuka (1980)) w roku 1980 powo\u0142any zosta\u0142 Instytut Fizyki kt\u00f3ry wszed\u0142 wraz z Instytutami Matematyki, Chemii, Biologii i Geografii w sk\u0142ad Wydzia\u0142u Matematyczno-Przyrodniczego.<\/p>\n
Pierwsz\u0105 siedzib\u0105 Zak\u0142adu Fizyki by\u0142a cz\u0119\u015b\u0107 budynku Instytutu Chemii na ul.Ch\u0119ci\u0144skiej 5. W roku 1974 Zak\u0142ad Fizyki przeniesiono do w\u0142asnego budynku na
\nul. Le\u015bnej 16, kt\u00f3ry w latach 1976-79 rozsta\u0142 znacznie poszerzony poprzez dobudowanie kolejnej, drugiej kondygnacji. Budynek ten pozostawa\u0142 siedzib\u0105 instytutu do roku 1996, kiedy to Instytut Fizyki zosta\u0142 przeniesiony do nowego gmachu Wydzia\u0142u Matematyczno-Przyrodniczego przy ul. \u015awi\u0119tokrzyskiej 15, b\u0119d\u0105cego obecn\u0105 siedzib\u0105 instytutu.<\/p>\n
Kierownikami Zak\u0142adu Fizyki byli:
\ndoc. dr B. Bo\u0144czak 1969-1971,
\ndr A.S. Wro\u0144ski 1971-1972,
\ndoc. dr K. Ma\u0142uszy\u0144ska 1972-1980.<\/p>\n
W pocz\u0105tkowym okresie funkcjonowania Zak\u0142adu Fizyki trzon jego kadry naukowo-dydaktycznej stanowili r\u00f3wnie\u017c: doc. dr A. Tomaszewski, dr M. Kargol, dr J. P\u0142oskonka, dr Sz. Che\u0142kowski oraz dr S. Kasperczuk. W tym te\u017c okresie w Zak\u0142adzie Fizyki zatrudniono znaczn\u0105 grup\u0119 asystent\u00f3w. W latach 70. i 80. zaj\u0119cia dydaktyczne ze studentami fizyki prowadzili r\u00f3wnie\u017c samodzielni pracownicy naukowi z innych uczelni, tacy jak doc. dr S. Tomaszewski (U\u0141, \u0141\u00f3d\u017a), prof. dr hab. S. Przestalski (AR, Wroc\u0142aw), doc. dr hab. A. Radowicz (P\u015a, Kielce), kt\u00f3rzy byli zatrudniani na \u00bd etatu.
\nDyrektorami Instytutu Fizyki byli:
\ndoc. dr Krystyna Ma\u0142uszy\u0144ska 1980-1983,
\ndoc. dr hab. Waldemar Soszka 1983-1984,
\ndoc. dr. hab. Jacek Migda\u0142ek 1984-1985,
\ndoc. dr. hab. Stefan Mr\u00f3z 1985-1986,
\ndoc. dr hab. Marian Kargol 1986-1990,
\ndr Kazimierz Dworecki 1990-1996,
\ndr. hab. Janusz Braziewicz 1996-1999.<\/p>\n
W latach 80-tych i wczesnych 90-tych nast\u0119powa\u0142y cz\u0119ste zmiany kadrowe. Wtedy to w Instytucie pracowali na pe\u0142nym etacie, ale w stosunkowo kr\u00f3tkich okresach: doc. dr hab. W. Soszka, doc. dr hab. J. Migda\u0142ek, doc. dr hab. S. Kasperczuk, doc. dr hab. S. Mr\u00f3z, dr hab. F. Warkusz, dr hab. I. Po\u0142owinko, dr hab. M. Koter\u0142yn.<\/p>\n
W latach 1980-95 w sk\u0142ad Instytutu Fizyki wchodzi\u0142y zak\u0142ady: Fizyki Teoretycznej, Do\u015bwiadczalnej, J\u0105drowej i Dydaktyki fizyki. Przej\u015bciowo w latach 1983-86 funkcjonowa\u0142y r\u00f3wnie\u017c zak\u0142ady Fizyki cia\u0142a sta\u0142ego oraz Fizyki atomu.<\/p>\n
Badania naukowe prowadzone w tym okresie w Instytucie Fizyki obejmowa\u0142y szeroki zakres tematyki dotycz\u0105cy: fizyki teoretycznej (dynamika relatywistyczna, uk\u0142ady dynamiczne, uk\u0142ady mezoskopowe), biofizyki (transport w uk\u0142adach membranowych, transport substancji w ro\u015blinach), fizyki powierzchni (oddzia\u0142ywanie jon\u00f3w z powierzchni\u0105 cia\u0142a sta\u0142ego), fizyki atomowej (struktura atom\u00f3w wieloelektronowych), fizyki wysokich energii (promieniowanie kosmiczne), fizyki j\u0105drowej (reakcje j\u0105drowe niskich energii, niskie aktywno\u015bci) oraz fizyki zderze\u0144 atomowych (jonizacja wewn\u0119trznych pow\u0142ok atomowych cz\u0105stkami na\u0142adowanymi, zastosowania metod rentgenowskich). Nale\u017cy zaznaczy\u0107, \u017ce niekt\u00f3re badania zainicjowane w tym okresie kontynuowane s\u0105 w Instytucie Fizyki do dzisiaj. S\u0105 to nast\u0119puj\u0105ce kierunki: transport substancji w uk\u0142adach membranowych (M. Kargol, K. Dworecki), fizyka promieniowania kosmicznego i cz\u0105stek elementarnych (Z. W\u0142odarczyk), zderzenia atomowe i spektroskopia rentgenowska (J. Braziewicz, M. Pajek).<\/p>\n
Do roku 1996 Instytut Fizyki posiada\u0142 w\u0142asny warsztat mechaniczny, w kt\u00f3rym konstruowano aparatur\u0119 naukow\u0105 i dydaktyczn\u0105. Warto zaznaczy\u0107, i\u017c obecne wyposa\u017cenie pracowni pokaz\u00f3w fizycznych oraz aparatura I i II pracowni fizycznej zbudowane zosta\u0142y w wi\u0119kszo\u015bci w tym warsztacie. W momencie przeniesienia Instytutu Fizyki do nowej siedziby wydzia\u0142u warsztat mechaniczny zosta\u0142 zlikwidowany, co by\u0142o podyktowane wzgl\u0119dami ekonomicznymi.
\nPocz\u0105wszy od ko\u0144ca lat 80-tych rozpocz\u0119\u0142a si\u0119, pomimo trudno\u015bci, powolna, ale systematyczna stabilizacja kadrowa Instytutu Fizyki. W tym okresie uzyska\u0142 profesur\u0119 (1989) dr hab. M. Kargol oraz zosta\u0142 zatrudniony w Instytucie dr hab. S. Chojnacki.<\/p>\n
Dalszy, dynamiczny rozw\u00f3j Instytutu Fizyki nast\u0105pi\u0142 w latach 90-tych dzi\u0119ki awansom naukowym w\u0142asnej kadry (habilitacje: M. Pajek (1993), Z. W\u0142odarczyk (1994), J. Braziewicz (1997), M. Sucha\u0144ska (1998)), oraz zatrudnieniu kilku doktor\u00f3w habilitowanych z zewn\u0105trz (P. Flin (1995; WSP, Krak\u00f3w), S. Mr\u00f3wczy\u0144ski (1996; IPJ, Warszawa), E. Kwa\u015bniewicz (1997; P\u015a, Gliwice), A. Okopi\u0144ska (1998; UW, Filia Bia\u0142ystok)). Kroki te umo\u017cliwi\u0142y zapewnienie stabilnej kadry, spe\u0142niaj\u0105cej ustawowy wym\u00f3g niezb\u0119dny do prowadzenia studi\u00f3w na poziomie magisterskim (8 profesor\u00f3w lub doktor\u00f3w habilitowanych).<\/p>\n
W zwi\u0105zku z rozwojem kadrowym Instytutu utworzony zosta\u0142 w 1995 roku Zak\u0142ad Astrofizyki; rozszerzona zosta\u0142a tematyka prac badawczych. Podj\u0119to zagadnienia wielkoskalowej struktury wszech\u015bwiata (P. Flin), relatywistycznych zderze\u0144 j\u0105drowych (S. Mr\u00f3wczy\u0144ski), rozwini\u0119cia optymalizowanego w teorii p\u00f3l kwantowych (A. Okopi\u0144ska).<\/p>\n
W roku 1993 zainicjowane zosta\u0142o wydawanie Raportu Rocznego Instytutu Fizyki, wydawnictwa podsumowuj\u0105cego dzia\u0142alno\u015b\u0107 badawcz\u0105, zawieraj\u0105cego wykaz publikacji, omawiaj\u0105cego udzia\u0142 w konferencjach, seminariach oraz wyjazdy i wizyty naukowe. Z kolei w roku 1998 wydane zosta\u0142y po raz pierwszy w postaci broszury Plany i programy nauczania 5-letnich studi\u00f3w magisterskich na kierunku fizyka.<\/p>\n
W Instytucie Fizyki systematycznie rozbudowywano, mimo ograniczonych \u015brodk\u00f3w finansowych, baz\u0119 podstawowej aparatury badawczej. Z wi\u0119kszych urz\u0105dze\u0144 badawczych wykorzystywanych do prowadzenia prac naukowych w Instytucie nale\u017cy wymieni\u0107: skanery emulsji j\u0105drowych, uk\u0142ad detektor\u00f3w p\u00f3\u0142przewodnikowych do pomiaru niskich aktywno\u015bci a i b, spektrograf optyczny Zeiss, laserowy interferometr Macha-Zehndera, niskot\u0142owy spektrometr Ge(Li) promieniowania g, zestaw do rentgenowskiej analizy fluorescencyjnej (XRF, TXRF) z detektorami Si(Li). Urz\u0105dzenia te umo\u017cliwia\u0142y prowadzenie bada\u0144 naukowych w Instytucie Fizyki, r\u00f3wnolegle z badaniami wykorzystuj\u0105cymi du\u017ce urz\u0105dzenia badawcze, g\u0142\u00f3wnie akceleratory cz\u0105stek, kt\u00f3re prowadzone by\u0142y w wi\u0119kszych zespo\u0142ach w ramach wsp\u00f3\u0142pracy krajowej i zagranicznej. Wiele z tych urz\u0105dze\u0144 badawczych wykorzystywane jest obecnie w pracowniach dydaktycznych.<\/p>\n
Istotn\u0105 cech\u0105 bada\u0144 naukowych prowadzonych w Instytucie Fizyki by\u0142o uczestnictwo w du\u017cych, mi\u0119dzynarodowych zespo\u0142ach badawczych z zakresu fizyki j\u0105drowej, fizyki atomowej oraz fizyki promieniowania kosmicznego. Chronologicznie ujmuj\u0105c wymieni\u0107 tu nale\u017cy tzw. eksperyment kliszowy \u201ePamir\u201d, wieloletni\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 ze Zjednoczonym Instytutem Bada\u0144 J\u0105drowych (ZIBJ) w Dubnej w Rosji, w szczeg\u00f3lno\u015bci z Laboratorium Fizyki Neutronowej (5-MeV akcelerator Van de Graaffa) oraz Laboratorium Reakcji J\u0105drowych (cyklotron), oraz Instytutem Problem\u00f3w J\u0105drowych (IPJ) w \u015awierku (3-MeV akcelerator Van de Graaffa). Bliska wsp\u00f3\u0142praca z Instytutem Problem\u00f3w J\u0105drowych w \u015awierku odegra\u0142a istotna rol\u0119 w rozwoju Instytutu Fizyki, gdy\u017c kilka przewod\u00f3w doktorskich, habilitacyjnych i profesorskich zosta\u0142o przeprowadzonych przez Rad\u0119 Naukow\u0105 IPJ. Na pocz\u0105tku lat 90. zapocz\u0105tkowana zosta\u0142a r\u00f3wnie\u017c intensywna wsp\u00f3\u0142praca z Uniwersytetem w Erlangen w Niemczech, umo\u017cliwiaj\u0105ca prowadzenie eksperyment\u00f3w z zakresu fizyki zderze\u0144 atomowych z wykorzystaniem akceleratora typu \u201etandem\u201d. W 1990 roku podj\u0119ta zosta\u0142a wieloletnia wsp\u00f3\u0142praca z Instytutem Manne Siegbahna i Uniwersytetem w Sztokholmie, dotycz\u0105ca badania proces\u00f3w rekombinacji elektron\u00f3w swobodnych z jonami w pier\u015bcieniu akumulacyjnym CRYRING. W tym te\u017c czasie powsta\u0142o w Instytucie Fizyki laboratorium spektroskopii rentgenowskiej, b\u0119d\u0105ce wsp\u00f3ln\u0105 plac\u00f3wk\u0105 badawcz\u0105 ze \u015awi\u0119tokrzyskim Centrum Onkologii w Kielcach, specjalizuj\u0105c\u0105 si\u0119 w wykorzystaniu metod rentgenowskiej analizy fluorescencyjnej (XRF lub TXRF) g\u0142\u00f3wnie w aspekcie medycznym i \u015brodowiskowym.<\/p>\n
Instytut Fizyki prowadzi kszta\u0142cenie w zakresie fizyki na 5-letnich studiach magisterskich pocz\u0105wszy od roku 1980. Przej\u015bciowo, w zwi\u0105zku z wprowadzeniem w Ustawie o Szkolnictwie Wy\u017cszym z 1990 roku formalnych wymog\u00f3w koniecznych do prowadzenia studi\u00f3w na poziomie magisterskim, w latach 1993-96 prowadzono nab\u00f3r na studia zawodowe (3-letnie studia licencjackie). Jednak powi\u0119kszenie kadry nauczycieli akademickich umo\u017cliwi\u0142o absolwentom 3-letnich studi\u00f3w zawodowych kontynuacj\u0119 nauki na 2-letnich uzupe\u0142niaj\u0105cych studiach magisterskich, uruchomionych od roku akademickiego 1996\/97. W ten spos\u00f3b utrzymana by\u0142a, dzi\u015b ju\u017c prawie 25-letnia, ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 kszta\u0142cenia student\u00f3w na poziomie magisterskim. Od roku akademickiego 1997\/98 Instytut kszta\u0142ci student\u00f3w fizyki na jednolitych 5-letnich studiach magisterskich. Od roku 1999 Instytut prowadzi uzupe\u0142niaj\u0105ce studia magisterskie z fizyki dla absolwent\u00f3w studi\u00f3w zawodowych z matematyki.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Historia Instytutu Fizyki w latach 2010-2015 Rozwojowi instytutu towarzyszy\u0142 wzrost jego akademickiej pozycji czego najbardziej wymiernym dowodem by\u0142o przyznanie Radzie Wydzia\u0142u Matematyczno-Przyrodniczego UJK prawa nadawania stopnia doktora habilitowanego nauk fizycznych w 2012 roku. Pierwsz\u0105 osob\u0105, kt\u00f3rej ten stopie\u0144 nadano by\u0142a dr Katarzyna Grebieszkow z Politechniki Warszawskiej. Uzyskanie uprawnie\u0144 habilitacyjnych otworzy\u0142o drog\u0119 do przyznawania fizykom honorowych […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":381,"parent":40,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-49","page","type-page","status-publish","has-post-thumbnail","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/fizyka.ujk.edu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/49","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/fizyka.ujk.edu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/fizyka.ujk.edu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/fizyka.ujk.edu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/fizyka.ujk.edu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=49"}],"version-history":[{"count":16,"href":"https:\/\/fizyka.ujk.edu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/49\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1767,"href":"https:\/\/fizyka.ujk.edu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/49\/revisions\/1767"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/fizyka.ujk.edu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/40"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/fizyka.ujk.edu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/381"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/fizyka.ujk.edu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=49"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}